19.03.2011 .. Het is met droefheid, maar tegelijk ook met grote dankbaarheid dat we vandaag afscheid mogen nemen van onze goede vriend Theo. Dankbaarheid om zijn niet aflatende inzet voor Vlaanderen, vele decennia lang. En we mogen dit echt wel letterlijk nemen, want hij bleef de handen uit de mouwen steken. Vroeger als militant van de Volksunie, later als overtuigd militant van het Vlaams Belang. Tot op heel hoge leeftijd. In die mate zelfs dat we de pamfletjes die hij als negentigjarige ging bussen heel discreet moesten bezorgen, want het was beter dat zijn bezorgde echtgenote het niet zag. Theo wou geen afdelingsvergadering missen, ook al kon hij niet alles meer horen. Hij was tot in zijn laatste levensjaar op elke activiteit, op elk ontbijtgesprek, op elk etentje. En altijd was hij daar met een stralende, ontwapenende glimlach, met bemoedigende woorden en met een groot enthousiasme. Voor hem was het een absolute zekerheid, stond het als een paal boven water dat ons doel, de Vlaamse natie, in het ver...Lees meer
Gisteren verzocht ik, na de zoveelste keer dat besmeurde bushokjes door personeelsleden in de oorspronkelijke staat werden hersteld (waarvoor mijn dank), om de preventieve mogelijkheden betreffende graffiti die ik had voorgesteld tijdens de gemeenteraad van september te onderzoeken.
Vandaag kwam ik te weten dat gisteren een personeelslid de opdracht heeft gekregen mijn voorgestelde maatregelen te onderzoeken. Eindelijk !