19 mei 2012 · 12.50u
Afscheid van Theo Carrière
19.03.2011 .. Het is met droefheid, maar tegelijk ook met grote dankbaarheid dat we vandaag afscheid mogen nemen van onze goede vriend Theo. Dankbaarheid om zijn niet aflatende inzet voor Vlaanderen, vele decennia lang. En we mogen dit echt wel letterlijk nemen, want hij bleef de handen uit de mouwen steken. Vroeger als militant van de Volksunie, later als overtuigd militant van het Vlaams Belang. Tot op heel hoge leeftijd. In die mate zelfs dat we de pamfletjes die hij als negentigjarige ging bussen heel discreet moesten bezorgen, want het was beter dat zijn bezorgde echtgenote het niet zag. Theo wou geen afdelingsvergadering missen, ook al kon hij niet alles meer horen. Hij was tot in zijn laatste levensjaar op elke activiteit, op elk ontbijtgesprek, op elk etentje. En altijd was hij daar met een stralende, ontwapenende glimlach, met bemoedigende woorden en met een groot enthousiasme. Voor hem was het een absolute zekerheid, stond het als een paal boven water dat ons doel, de Vlaamse natie, in het ver...Lees meerVlaams Belang in Beeld
Nieuws op www.vlaamsbelang.org
19.05.2012Tom Van Grieken in ‘Wakker op Zondag’
18.05.2012Naturalisatie sleutel tot integratie?
18.05.2012Turkije niet veilig?
Column
Dit is geen land
10 februari 2011
Een column door www.vlaamsbelang.org
België is geen land. Het zit ondemocratisch in elkaar en respecteert een aantal belangrijke rechtvaardigheidsprincipes niet. Dat zegt Jean-Pierre Rondas, voormalig Klara-producer en lid van de linkse Gravensteengroep, in Knack.
België is ondemocratisch vanwege de zogenaamde grendelgrondwet die de Franstalige minderheid in dit land in staat stelt alles te blokkeren, aldus Rondas. Bovendien ontbreken in dit land de principes van de wederkerigheid, de loyauteit en de transparantie: “Als Vlamingen zijn wij verschrikkelijk solidair, dat is een vorm van sociale loyauteit. Welnu, daar staat nauwelijks een vorm van politieke loyauteit tegenover. Er heerst in dit land geen wederkerigheid. Kijk maar naar BHV.”
Nog volgens Rondas is door de Belgische constructie het draagvlak voor onze sociale zekerheid overigens zienderogen aan het verminderen: “Vlamingen zijn zeker bereid tot solidariteit, wij zijn vandaag solidair, maar we willen dat systeem niet behouden in de bijna corrupte vorm zoals het vandaag bestaat.”
Net zoals hij dat eerder deed, veegt Rondas de vloer aan met de “rotte compromissen” die aan de basis liggen van de impasse waarin dit land zich bevindt. Hij herinnert eraan dat alle staatshervormingen die dit land tot op heden heeft gekend “maar één belangrijk doel hadden: het land redden van de totale splitsing.” Het (dwang)idee van de consensus noemt Rondas tenslotte “een beetje dwaas.” De Vlaamse Beweging heeft immers nooit iets cadeau gekregen: “Elke nieuwe stap is bevochten door politieke strijd, niet door consensus.” Een les die de geschiedenis ons heeft geleerd, maar door sommigen helaas wel eens wordt vergeten.
Categorie:
