|
De totalitaire trekken van het multiculturalisme
Een column door Evert Hardeman
08.03.2006 • Dat allochtone jongeren niet per definitie veel toegevoegde waarde hebben voor onze Europese samenleving konden we vorig jaar reeds vaststellen tijdens de rellen in de Parijse voorsteden. Dat andere religies niet steeds even verdraagzaam zijn als de Christelijke hebben we gemerkt aan de reactie van nogal wat moslims na de publicatie van enkele cartoons van de profeet Mohammed in een Deense krant. Kortom, zelfs het kleinste kind ziet dat er nogal wat schort aan de multiculturele samenleving.
Voor minister Anciaux en Jozef De Witte is er echter geen vuiltje aan de lucht. Aan de multiculturele heilsleer mag en kan volgens hen niet getwijfeld worden. En als er dan al problemen zijn, dan zal dat wel te wijten zijn aan de autochtone bevolking. Zo vindt Anciaux dat we “een te afwachtende houding” aannemen ten opzichte van de “multiculturele werkelijkheid”. Wij zijn te afwachtend, maar over de houding van sommige allochtonen worden geen vragen gesteld.
Om de multiculturele problemen op te lossen wil Bert Anciaux quota invoeren in allerlei culturele, jeugd- en sportinstellingen. Meer concreet moet het personeelsbeleid worden aangepast en iedereen moet minstens tien procent allochtonen in de bestuursraden opnemen. Minister Anciaux koppelt resultaatsverbintenissen aan zijn plannen. Wie de resultaten niet haalt, loopt het risico zijn subsidies te verliezen.
Jozef De Witte van het CGKR lijkt evenmin bereid zich vragen te stellen bij de dogma’s van het multiculturalisme. Die sleept het private bedrijf Feryn uit onze buurgemeente Kapelle-op-den-Bos voor de arbeidsrechtbank omdat het zijn personeelsbeleid niet aanpast aan Dewitte’s wensen.
Waar is die De Witte in godsnaam mee bezig ? Hoe zit het met de vrijheid van ondernemen als zaakvoerders van private ondernemingen niet meer zelf hun medewerkers mogen kiezen ? Het is in deze laagconjunctuur zo al niet gemakkelijk voor ondernemingen om het hoofd boven water te houden. Hoe moeilijk wordt het wel niet als werkgevers hun medewerkers niet enkel meer op basis van competentie en bedrijfseconomische realiteit mogen kiezen, maar ook nog rekening moeten houden met de verstikkende regels van de politieke correctheid ?
Vroeger vonden de linkse wereldverbeteraars nog dat de culturele veranderingen van onder moesten doorgroeien naar boven. Toen werd er nog gezocht naar een maatschappelijk draagvlak. Maar omdat anno 2006 dat draagvlak niet blijkt te bestaan, kiest men meer en meer voor de dwangmatige aanpak. Van boven naar onder. Als de Vlamingen te dom zijn om de grote multiculturele concepten te zien en te aanvaarden, dan moeten ze maar door de strot geduwd worden.
Onlangs hoorden we één van die linksen beweren dat “interculturaliseren een volledige mentale herprogrammering vraagt”. Tja, hoever zijn we dan nog weg van een totalitaire multiculturele heilsstaat, met bijhorende psychiatrische gevangenissen voor niet-aangepasten ?
|
Actualiteit
